To była uroczystość, w której spotkały się emocje, wdzięczność, duma i nadzieja. Było artystycznie, lirycznie i muzycznie — dokładnie tak, jak przystoi chwili pożegnania z maturzystami, którzy za moment wyruszą w swoją dalszą drogę. Nad całością unosił się także niezwykły, symboliczny obraz Kościoła Pokoju za oknem auli — znak trwania, sensu i pokoju.
Szczególne słowa uznania należą się naszym abiturientom. Co piąty z nich otrzymał świadectwo z wyróżnieniem, a najwyższą średnią — prawie 5,7 — uzyskał Mateusz Janiszewski.
To ogromny powód do dumy i piękne świadectwo pracy, talentu oraz wytrwałości całego rocznika.
Wręczono także Nagrody Dyrektora Szkoły. W kategorii działalności artystycznej otrzymali je Zuzanna Pasikowska i Wiktor Pindel, a w kategorii naukowej – Mikołaj Cencelewicz. Uhonorowani zostali również najlepsi sportowcy, wolontariusze oraz wszyscy ci, którzy wyróżniali się w innych dziedzinach aktywności szkolnej, w tym za działalność w SU i dla Pocztu Sztandarowego.
Fundatorami nagród byli Rada Rodziców, Stowarzyszenie Sympatyków i Absolwentów Trójki SATelita oraz Dyrektor Szkoły Krzysztof Frączek – dziękujemy za wsparcie i obecność.
Nie sposób nie wspomnieć o mądrych i serdecznych przemówieniach Samorządu Szkolnego. Z dumą i czułością mówili o swoich koleżankach i kolegach, wręczając im na pożegnanie złote długopisy na maturę.
„JD — jestem dumna… z tego, że mogę chodzić do szkoły z ludźmi, którzy mogą zmienić świat na lepsze” – te słowa Michaliny Zelek, Przewodniczącej Samorządu, wybrzmiały szczególnie mocno.
Swoje słowa pełne ciepła skierowała także przewodnicząca Rady Rodziców, Zdzisława Ostrowska, podkreślając rolę szkoły w wychowaniu i przygotowaniu młodych ludzi do dorosłego życia.
Całemu wydarzeniu towarzyszył ocean serdeczności, uśmiechów, wzruszeń, kwiatów i wdzięczności.
Wspaniała oprawa poetycka i muzyczna, przygotowana przez abiturientów (Martyna Golon, Zuza Pasikowska, Wiktor Pindel) oraz chór Pryma Voce pod opieką Pani Profesor Katarzyna Szymko-Kawalec, dopełniła całości.
Na zakończenie nie zabrakło naszej tradycji — analogowy „ostatni dzwonek”, a potem słowa, które wybrzmiały jak życzenie na drogę: „Budujcie życie, które w sobie ma pokój.”
A chwilę później — już z uśmiechem i energią — międzygalaktyczne: „Niech Moc będzie z Wami!”
To był dzień, który zostanie z nami na długo.
Autorką zdjęć jest Michalina Zelek.
Dziękujemy
Anna Wojtek-Morawska